echte zorg op maat .be

Echte zorg op maat verdient een ernstige financiering

Opvoeder Cis: "Ik stel vast dat heel wat jongeren in het daklozencircuit terecht komen"

do 22 feb 2018 - 10:19 -- Echte zorg op maat

Cis is naast begeleider ook ouder van een kind met een beperking. Hij merkt niet alleen bij zijn collega's, maar ook bij de ouders van kinderen met een beperking veel frustratie over de persoonsvolgende financiering.

Elke persoon met een beperking als een zelfstandig handelend, verantwoordelijk individu beschouwen heeft niet alleen positieve gevolgen. De vervangende verantwoordelijkheid van het "netwerk" blijkt niet altijd even goed te zijn.

Waar wij in het verleden jongeren voorbereidden op een beschermde toekomst (wonen, werk, ...), stellen we nu vast dat er heel wat jongeren in het daklozencircuit terecht komen.

Die nieuwe daklozen komen dan bij ons in de leefgroep, hun vroeger beschermde huis, om wat warmte, wat eten, steun, hulp, ... Je kan in de krant lezen dat die populatie binnen de groep daklozen aan het toenemen is. Dat is een zeer schrijnende, bijzonder pijnlijke vaststelling.

Ik werk al meer dan 40 jaar in de sector. Ik heb nooit anders geweten dan besparingen. We hebben jaren aan 78% van de personeelsnorm gewerkt. In onze instelling betekende dat dat we 40 personen op de werkvloer te kort kwamen. Na acties en akkoorden, met niet-nagekomen beloftes van de huidige minister, komen wij vandaag nog altijd dertig personeelsleden te kort.

Daarbij kampen we ook met een groot personeelsverloop. De voltijdse vacatures zijn verdwenen, in de plaats komen die voor vier-vijfde werk. Maar dat maakt niemand gelukkig. Mensen zijn op zoek naar fulltime werk.

Een illustratie van de zwaarte van ons werk en de daarmee gepaard gaande agressieproblemen op de werkvloer: op de ondernemingsraad is er de gedachte geopperd dat je bij ons in de instelling slechts tot aan je 35ste kan werken. Werkbaar werk? Moesten we een 100% personeelsbezetting hebben, dan zou dat betekenen dat er heel wat extra maatregelen kunnen genomen worden wat betreft bescherming van het personeel op de werkvloer.

In het kader van de komende persoonsvolgende financiering bij minderjarigen werd er bij ons een reorganisatie doorgevoerd. Die reorganisatie was uitgewerkt in themagroepen. Heel wat leden van die themagroepen zijn intussen ontgoocheld over het resultaat van de effectieve nieuwe werking. Het betekent vooral meer werk. We moeten alles-doeners worden.Je zou zelfs beginnen denken dat je job als begeleider eerder een bij-job geworden is.

We worden zwaar overbelast. Op hetzelfde moment moeten we twee of drie taken uitvoeren. We moeten constant prioriteiten stellen. Daardoor staat er geen frisse begeleid(st)er klaar om emotionele en gedragsstoornissen bij de jongeren op te vangen.

Met andere woorden agressieve toestanden worden moeilijker beheersbaar wanneer de aandacht van het personeel naar andere taken moet gaan. Daarbij wordt het verwerkingsproces na een agressieve situatie moeilijker.

Naast begeleider ben ik zelf ook ouder van een volwassene met een beperking. Ik stel vast dat een heel groot deel van de ouders van mensen met een beperking zestig, zeventig jaar oud zijn. Zij krijgen een punthoofd van de persoonsvolgende financiering.

Onze kinderen zijn niet bij machte om zelfstandig te kunnen functioneren en moeten volgens minister Van Deurzen steunen op hun netwerk. Een netwerk dat van de persoonsvolgende financiering helaas niet veel van begrijpt.

Na iedere bijeenkomst van de ouders over de persoonsvolgende financiering gebeurt er een stormloop richting maatschappelijke dienst: die zullen het wel regelen. Waar is dan die zo gezegde onafhankelijke individuele keuze van de gebruiker gebleven?

De regering zal in hun plaats geen verantwoordelijkheid opnemen om ze een zorgeloze toekomst te bieden. Ze laat het over aan het "netwerk". Daarbij is er een vaudeville ontstaan betreffende het toekennen van zorgzwaarte en persoonsvolgende financiering.

Hoeveel keren hebben wij niet als ouder papieren moeten tekenen met telkens hetzelfde onderwerp omdat de voorgaande gegevens niet ok waren of gewijzigd werden? Of hoeveel maal moet een persoon met een beperking "gekeurd" worden vooraleer men een beslissing kan nemen. Telkens weer door de zelfde poort voorbijgaan omdat de gebruiker een bijkomende of andere vraag heeft? Zou je niet op den duur denken dat je een fraudeur bent? Sommigen in de samenleving moeten niet gekeurd worden om wat extra te verkrijgen. Raad eens wie?

Twitter icon
Facebook icon
LinkedIn icon
e-mail icon