echte zorg op maat .be

Echte zorg op maat verdient een ernstige financiering

Werkneemster An: "Graag zou ik je even meenemen, gewoon een wandeling buiten om de eenzaamheid te verdrijven"

ma 19 mrt 2018 - 11:26 -- Echte zorg op maat

An werkt in een woonzorgcentrum en wil graag goede zorg geven maar net als veel werknemers in de gehandicaptenzorg heeft ze daarvoor vaak niet genoeg tijd.

Het is niet makkelijk... om jou te horen roepen, hevig te zien zwaaien zodat ik het opmerk. Ik zie het, geloof mij. En wat wil ik maar al te graag tot bij je komen, al is het maar voor heel even naast je komen zitten. Dan kan jij mijn hand vasthouden. Want dat is iets wat jij graag doet. Het zou zeker een lach bij ons beiden teweegbrengen. Maar vandaag... heb ik enkel tijd voor een verre begroeting.

Het is niet makkelijk... dat ik jouw gebaren niet kan bedaren, dat ik je niet even kan omhelzen zoals wij wel eens doen. Ik voel een vluchtige streling langs mijn arm. Dat is onze begroeting vandaag.

Het is niet makkelijk... om te voelen hoe jij mij nodig hebt. Je bent aan het mompelen.

Graag zou ik je even meenemen, gewoon een wandeling buiten om de eenzaamheid te verdrijven.

Zien jullie het? Mijn versnelde pas door de gang? Even halt houden bij mevrouw, nog steeds ziek.

Aan de overkant voelt meneer zich niet lekker, de dame verderop is aan het wachten voor een toiletbezoek.

Op het einde van de gang een deur opendoen voor een bewoner en terwijl ik verwacht word aan de andere kant van de gang, de schoenen van meneer-die-naar-huis-wil nog even helpen aandoen.

Het tafeldekken en koffiezetten plan ik tijdens mijn pauze, zodat ik mevrouw nu nog even naar het toilet kan brengen. Dan kan ik ook de vragen beantwoorden van familieleden, zonder mijn bewoners uit het oog te verliezen

En juist dan ontstaat er een woordenwisseling tussen twee bewoners, dezelfde discussie van elke dag…

Het is niet makkelijk… dat het dagen zijn geworden van keuzes moeten maken.

Het is niet makkelijk … overeind te blijven in een minieme bezetting. Het is blijven aankaarten of het echt niet anders kan?

Het is niet makkelijk… om een bewoner of patiënt te zijn. Het is altijd een oma, een opa, een moeder en vader, zus en broer, of gewoon wijzelf.

Nog steeds geloof ik in de schoonheid van de zorg, ben ik dankbaar voor de uitnodiging in tal van verhalen. Nog steeds geloof ik dat wij verschil maken, dat onze zorg het hen draaglijk en makkelijker maakt.

Maar het is niet makkelijk om het gemakkelijk te maken.

An."

Twitter icon
Facebook icon
LinkedIn icon
e-mail icon